LAND EN HULPBRONNEN

'Het grondgebied waarop berust de Dominicaanse Republiek is vruchtbaar, vochtig en bergachtig. Ongeveer 80% van het land is bedekt door grote bergketens, de Cordillera Centraal-, Oost en Noord, die zich uitstrekt van noordwest naar zuidoost. De Pico Duarte (3.175 m), de hoogste berg van het land, is in de Centrale Cordillera.

Tussen deze berg en de bergketen ligt ten noorden van de Cibao-vallei, een van de meest vruchtbare gebieden met een hogere luchtvochtigheid in het land. De zuidoostelijke kustvlakte is ook een zeer vruchtbaar gebied, terwijl het uiterste zuidwesten en noordwesten is droog en dor. Onder de vele stromen van de Dominicaanse Republiek zijn de rivieren de Yaque del Norte en Yuna in het noorden en de Yaque del Sur rivieren en Ozama in het zuiden.

De belangrijkste plaats om grote zoutmeren te vinden is de meer van Enriquillo, met 256 km2, gelegen in het zuidwesten. De kustlijn van de Dominicaanse Republiek onregelmatig is te wijten aan de aanwezigheid van vele baaien vormen natuurlijke havens, waaronder de baai van Neiba en de baai van Ocoa aan de Caribische kust en de baai van Samana aan de Atlantische kust.

KLIMAAT

De Dominicaanse Republiek heeft een tropisch klimaat, vochtige hitte, hoewel gematigd door de hoogte en de noordoostelijke passaatwinden, die blazen het hele jaar. In het laagland temperaturen hoger dan 23,3 º C het hele jaar, tijdens de zomermaanden de temperaturen liggen tussen 26,7 en 32 º C. De hoogste gebieden zijn iets koeler. De jaarlijkse regens hebben een gemiddelde van ongeveer 1.525 mm, maar de bergachtige gebieden van Noordwest zijn veel natter, met een snelheid van 2.540 mm neerslag per jaar. Het natte seizoen is van mei tot december. Af en toe, tropische cyclonen voorkomen in de Atlantische Oceaan, tussen augustus en oktober, die vaak leiden tot grote schade.